“Dit wordt een spraakmakend project”, zegt Bas Kok, projectleider bij Vink Bouw. Het duurzame bouwbedrijf uit Nieuwkoop is verantwoordelijk voor de indrukwekkende transformatie van drie markante silo’s op het Zeeburgereiland. “Het zijn karakteristieke overblijfselen van de voormalige rioolwaterzuivering. Omdat iedereen ze als ‘de silo’s’ kent, hebben we besloten het project ook zo te noemen.”
De drie ronde betongiganten vormen straks samen een multifunctioneel ensemble van ruim 11.000 m². In de Silo’s komen diverse functies samen: een bioscoop met vijf zalen, een sportschool, horecagelegenheden en daarboven opvallende kantoorruimten in de optoppingen. “Met een beetje goede wil wordt het de huiskamer van Zeeburgereiland”, zegt Kok. “Vanaf de openbare daktuin, die de drie silo’s met elkaar verbindt, heb je straks een schitterend uitzicht over de stad en het Markermeer.”

De herontwikkeling begon in 2017, toen Vink Bouw samen met Grayfield en Elephant Architecten de tender van de gemeente Amsterdam won. In eerste instantie waren onder meer bioscoopexploitant Rialto, een hotelketen, een brouwerij en horecaondernemers betrokken. “Door de coronacrisis vielen veel partijen af, behalve Rialto”, vertelt Kok. Nieuwe partners werden gevonden in Silo Sports Club voor de sportschool en de Ramzy Groep voor de horeca. Rialto is inmiddels eigenaar van de westelijke silo; de overige twee silo’s en de drie optoppingen blijven eigendom van 3KPropCo, waarin onder meer Vink Bouw en House of Jim participeren.
Hoewel de voorbereidingen vergevorderd zijn, moet het echte werk nog beginnen. “De rode draad in onze planning is het moment waarop de silo’s en optoppingen wind- en waterdicht zijn. Pas dan kunnen wij starten met de afbouw, die grotendeels bestaat uit doos-in-doosconstructies met metalstudwanden en plafonds.” Vooral de bioscoopzalen vragen specialistische bouwtechniek. “De zalen worden opgebouwd met dubbele metalstudwanden en uitgebreide geluidsisolatie. Binnenin zal de ronde vorm van de silo niet meer zichtbaar zijn, behalve in het hoofdtrappenhuis, waar we die karakteristieke structuur juist behouden.”
Op elke silo verrijst een markante kantooropbouw, gedragen door een slanke halsconstructie. “De gevels bestaan uit smalle raamstroken en horizontale aluminium composietcassettes (LeeBond; red.)”, licht Kok toe. “De diep liggende cassettes werken zonwerend: ze verminderen de koellast op warme dagen, terwijl de lage winterzon nog binnenkomt.” De champagnekleurige cassettes vormen een cirkel van 24 segmenten met een matte coating om weerspiegeling te voorkomen. Ook de halsconstructie bij het dakpark krijgt deze afwerking, maar met minder openingen voor ramen en deuren.
Recent is de staalconstructie op de silo’s gebouwd. Vanaf het dakpark verrees een kolommenstructuur die zowel naar boven als naar buiten doorloopt. De kantoorlagen steken iets uit en hebben een grotere diameter dan de vloeren eronder. Bovendien staan ze excentrisch op de silo’s geplaatst, wat het geheel een dynamisch karakter geeft.
De afronding van het project komt in zicht. “We verwachten de eindoplevering in het najaar van 2026”, besluit Kok. “Dan zijn de silo’s niet langer stille getuigen van het industriële verleden, maar het kloppende hart van een nieuw stukje Amsterdam – een plek waar werken, ontspannen en ontmoeten samenkomen.”