Platform over nieuwbouw, renovatie, restauratie en transformatie
Midden op een kavel aan de Laan van Nieuw Oost-Indië stond een kantoorpand dat zich weinig aantrok van de buurt. Een pand ver weg van de straat, auto’s eromheen en een parkeergarage eronder. Bij de transformatie tot wooncomplex NOI Avenue keerde Geurst & Schulze architecten dat beeld om. Het solitaire object wordt weer onderdeel van een gesloten bouwblok in het Haagse Bezuidenhout.
Het kantoorpand uit de jaren ’70 van architect Kraaijvanger stond los in een buurt die rond 1900 ontstond en grotendeels werd verwoest bij het bombardement op Bezuidenhout in 1945. In overleg met de stedenbouwkundige van de gemeente trok het architectenbureau Geurst & Schulze de bebouwing aan de Laan van Nieuw Oost-Indië weer door tot aan de straat. Zo ontstond weer een straatwand, zoals die er ruim honderd jaar geleden ook was.
Het gebouw kreeg meer volume en een extra verdieping. Vanaf de straat trapt het volume met setbacks terug, waardoor de bovenste woningen een dakterras krijgen en de tegenovergelegen straat genoeg zonlicht. Het hogere deel, haaks op de laan, is verhoogd met een kroon met penthouses. Aan de De Carpentierstraat komen grondgebonden woningen bovenop de bestaande parkeergarage, in lijn met de eengezinswoningen aan de overzijde. Een commerciële plint brengt extra leven aan de Laan van Nieuw Oost-Indie.
Het bestaande casco had beperkte draagkracht. Daardoor was het bureau niet vrij in de keuze van het gevelsysteem. Jeroen Geurst, architect en mede-oprichter van Geurst & Schulze: “We kozen een licht systeem: houten binnenspouwbladen, bekleed met grote keramische tegels met een natuursteen uitstraling. De tegels komen van Mosa en zijn gemaakt met hergebruikt materiaal.” Het resultaat is een steenachtig gebouw met grote ramen en loggia’s aan de straat. “De kleuren sluiten aan op de omgeving en met de balkons ziet het pand eruit als woongebouw en niet als kantoor.”
De grootste opgave zat in het bestaande gebouw zelf. De draagkracht speelde niet alleen in de gevel, maar in het hele pand. Binnen de bestaande stramienen goede plattegronden maken, was volgens Geurst flink puzzelwerk. De oude corridor maakte plaats voor twee portieken, waardoor de woningen rond een centraal trappenhuis liggen. De bestaande trappenhuizen werden vervangen door nieuwe. “Daar heeft de meeste tijd in gezeten. Je moet je overal aanpassen aan wat er al is.”
Door het casco te hergebruiken, blijft veel CO2 opgeslagen. Samen met de lichte gevels, groene daken en beplante terrassen scoort het gebouw dan ook hoog op duurzaamheid. Voor Geurst laat het project zien dat behoud vaak beter werkt dan slopen. Vooral het stedenbouwkundige resultaat maakt hem trots. “Je ziet nu heel goed dat de straat weer doorloopt, terwijl die aanvankelijk onderbroken werd door een soort dissonant. Waar eerst een naar binnen gekeerd kantoor stond, hoort het blok nu weer bij de buurt. En dat zorgt voor meer leven op straat.”
